Ne Zaman?
Ne zaman hastaneye gidip, bize göre çok daha kötü durumda olanları görsek. Ne zaman kabristana gidip, ebediyete gitmişleri görsek. Ne zaman bir şeyler kaybetsek. Ne zaman bir şeyler hedeflesek. Ne zaman, ne zaman, ne zaman DÜŞÜNSEK...
 Ne kadar çok şükretmemiz gerektiğini.
 
Ramazanın ilk haftasında olduğumuz şu günlerde, Müslüman bir ülkede, Müslüman bir ailede,  bir çok nimeti yanı başımızda hazır olarak bulan bizler… Ah bizler…
Eksiklikleri, yanlışları, yaramazlıkları olan bizler. Ne kendimize, ne ailemize, ne şehrimize, ne ülkemize yeterince ve hakkı ile kıymet vermeyen, veremeyen bizler…
……..
 
Kütahya Laleli camiinde bir Teravih Namazı, o ne güzel ses, o ne güzel kıraat. Cemaat desen maşallah, avluda adım atacak yer yok, kalabalıktan  gelen geri dönüyor..
Tavsiye üzerine gittiğim bu cami sanırım bu Ramazan ayında sürekli uğrak yerlerimden biri olacak.
 
 Önümde bir baba oğul, baba 35-40 yaşlarında, oğlu 5-6 yaşlarında…
Belli ki baba oğlunu, dinimizin gerekliliği namaza alıştırmak, cemaatle namaz kılmanın farkındalıklarını göstermek adına Ramazan ayını fırsat bilerek camiye getirmiş. Sevimlide bir çocuk olunca herkes başını okşuyor, biri şeker veriyor, biri sohbet ediyor..
Derken namaz başlıyor. İsminin Talha olduğunu öğrendiğim imam efendi, güzel sesi ile Fatiha’yı okuyor… Bahçede olmamız ve caminin mevkiinden dolayı arada geçen araba sesleri duyulmuyor bile…

Teravih namazına geçilir, o arada cıstak cıstak sesleri ile bir araba, sanırsınız konser veriliyor. Araba daha yeni geçti derken, “eski otogar” denilen bölgede Sözde Ramazan Şenlikleri adında düzenlenen ağırlığı panayır mantığındaki eğlence yerinden büyük bir müzik sesi.
Ama nasıl ses! Hocanın sesinden daha fazla geliyor kulaklara… Eyvahh ne olacak şimdi.. Kimse duymamaya çalışıyor, namaza konsantre olmaya çalışıyor ama nafile, artık ses sanki caminin içinde…
Selam verildiğinde herkes arkasına bakıp sesin nereden geldiğine bakıyor, evet ses RAMAZAN ETKİNLİKLERİ’nden geliyor…Şu an yapacak bir şey yok, herkes homurdanıyor..
 Estağfirullah deyip devam ediyoruz namaza… O arada göz ister istemez, baba ile oğula takılıyor. Küçük çocuğun dikkati dağılmıştır. Biraz namaza devam ediyor, biraz arkadan gelen güçlü müzik sesi ve ışıltılı oyuncaklara bakıyor. Nerede kaldı şimdi babanın evladını camiye getirirken ki düşünceleri, burada hata nere? Kimde şimdi?
Çocuk bu ona nasıl izah edebilirsiniz bu karşılaşılan durumu, baba oğluna ne der, oğlum bu etkinlikler Ramazan için yapılıyor .. ama baba… oğlum….
Müsadenizle; bu yazımı devam ettirip bitirmek istemiyorum, kim ne anladı ise, kim üzerine alındı ise sözüm ona, onlara…
Ne mi yapılmalı? En azından namaz sırasında müzik sesi kısılmalı. Gerekli ise trafik ışıklara bir trafik ekibi konulmalı…
Dahası mı? Dahasını büyüklerimiz daha iyi bilir…
 
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.